لوگوی دیدیپر
تکنیک‌های پایه و حرفه‌ای

پرش لبه (Edge Jump)

پرش در آخرین بخش لبه کاشی (Tile) برای رسیدن به فاصله بیشتر.

آشنایی کامل

01

پرش لبه (Edge Jump) استفاده از آخرین بخش لبه برای پرش دیرتر و برد بیشتر است.

02

محدوده برخورد (Hitbox) تی (Tee) از ظاهر اسکین (Skin) متفاوت است؛ نمای فیزیکی (Entities) و Fat اسکین (Skin) به درک لبه کمک می‌کنند.

03

زمان پرش نسبت به سرعت افقی تغییر می‌کند.

آخرین نقطه تماس

پرش لبه (Edge Jump) زمانی ثبت می‌شود که تی (Tee) در آخرین بخش محدوده برخورد (Hitbox) سطح هنوز اجازه پرش زمینی (Ground Jump) دارد. سرعت افقی ثابت، پیدا کردن این پنجره را ساده‌تر می‌کند.

  • مرز بافت الزاماً مرز فیزیکی نیست.
  • نمای فیزیکی (Entities) برای دیدن کاشی (Tile) واقعی مفید است.
  • پرش هوایی (Air Jump) را با پرش لبه (Edge Jump) اشتباه نگیر.

روش اجرا

  1. با سرعت ثابت به لبه نزدیک شو.
  2. Space را نزدیک آخرین لحظه تماس با سطح فشار بده.
  3. پس از پرش جهت را حفظ و پرش هوایی (Air Jump) را برای اصلاح نگه دار.

نکات مهم

  • تنظیمات فیزیک هر مپ ممکن است متفاوت باشد؛ تغییر رفتار را همیشه با ناحیه تنظیم فیزیک (Tune Zone) بررسی کن.
  • برای یادگیری پایدار، ابتدا دقت و ریتم را درست کن و بعد سرعت را افزایش بده.

رفتار پیشرفته و جزئیات فنی

  • هر تکنیک را ابتدا به نقش‌های جدا تقسیم کن؛ Driver، Hammerer و تی (Tee) حمل‌شده نباید هم‌زمان چند اصلاح بزرگ انجام دهند.
  • نمایش کلیدهای فشرده‌شده، نمای فیزیکی (Entities) و یک مپ تمرینی برای پیدا کردن Tick درست مفید است.
  • Strong/قلاب ضعیف (Weak Hook)، برخورد بازیکنان (Collision)، Ping و ناحیه تنظیم فیزیک (Tune Zone) می‌توانند ریتم یک تکنیک را تغییر دهند؛ یک ریتم ثابت برای همه مپ‌ها وجود ندارد.